Column (6)

Laatst aangepast (dinsdag 30 november 1999 01:00)

28-12-2006
Truth is in the eyes of the beholder
Truth is in the eyes of the beholder

Van de zomer was ik twee maanden in Turkije met mijn twee kinderen een van 2,5 jaar en de andere van 5 maanden. Het is een heerlijke plek voor kinderen; in de zomer is het lekker weer waardoor ze veel buiten kunnen spelen en lekker buiten in bad kunnen.

In Nederland zegt men vaak dat als de kinderen het leuk hebben, de ouders dat ook hebben. Ik kan hier inmiddels wel in mee gaan. In Turkije gaan de meeste dingen die met kinderen te maken hebben vaak ook een stuk makkelijker, kinderen kunnen nog een snoepje meenemen in de winkel of op de markt en worden door de hele buurt veel geknuffeld.
Wat me daarnaast ook altijd opvalt is hoe makkelijk mannen daar met kinderen omgaan. Kinderen worden opgepakt en gekust (je eigen, maar ook net zo goed die van een ander), iets waar menig Nederlandse man een voorbeeld aan zou kunnen nemen. Dit schrijvende bedenk ik me direct dat je in Nederland snel als pedofiel wordt gezien als je je kinderen teveel knuffelt.
Enfin, dat is iets om eens een andere keer over te hebben.
Ik voed mijn kinderen meertalig op, dat betekent dat ik dus steeds Turks met ze spreek. Mijn oudste zoontje heeft het inmiddels redelijk onder de knie, en de tweede kan nog niet veel meer dan ‘dada’ en ‘lala’ zeggen.
In Turkije kreeg hij een behoorlijke woordenschat, doordat de hele omgeving ook dezelfde taal sprak. Hij leerde ook het woordje Cami. Het Turkse woord voor moskee. Steeds als de mooie minaretten aan de horizon verschenen riep hij heel hard ‘Camiiiii!!!’. Het woord zelf is uitermate geschikt om luid uit te spreken en daarnaast waren veel Turken erg onder de indruk van dat die ‘toeristen’ het woord Cami kenden. Mijn eigen familie was ook erg onder de indruk.
Toen we terug waren in Nederland dacht ik dat hij het woordje inmiddels vergeten was, daar je hier weinig minaretten hebt. Op een dag lopen we over straat in de stad en opeens schreeuwt mijn zoontje uit het niks Camiiiii!!
Ik kijk om mij heen mij heen en zie echt geen moskee. Een seconde begin ik te twijfelen of mijn zoon niet een openbaring heeft gekregen en ik kijk naar hem. Hij kijkt mij aan en zegt het nog eens en hij wijst voor ons uit.
Ik kijk en ik zie een grote kerktoren voor me.

Handan Aydin